( 1 ) دوران كودكى امام رضا عليه السّلام در بزرگترين و عالىترين خانواده در اسلام رشد يافت ؛ خانه‌اى كه مركز وحى و امامت بود ، خانه‌اى كه خداوند اجازه فرمود تا امام در آنجا تمجيد گردد و نامش برده شود . امام رضا عليه السّلام در اين خانهء شريف بزرگ شد كه مهد تربيت بالاى اسلامى بود ، زيرا در آن ، جوان احترام مىشد و بزرگ دلسوز جوان بود ، اخلاق اصيل و مخصوص گسترش پيدا مىكرد ، هيچ چيزى جز تلاوت كتاب خدا شنيده نمىشد و هيچ چيزى جز اعمال خوب انجام نمىگرفت و نيز آنچه از رفتار كه انسان را به خدايش نزديك كند . تعاليم آن خانه را در زمرهء مهمترين عوامل قرار داده بود كه شخص را در قالب آن صفات مىساخت . اگر عشق ، محبت ، عادات نيكو ، رسومات پسنديده ، و كلام شيرين بر خانه‌اى حكمفرما باشد ، فرزندان دور از پيچيدگى و دو شخصيتى بوده و صحيح تربيت خواهند شد و اگر محيط خانه تباه و پر از نفرت و تنفّر باشد ، فرزند مخلوط و فاسد خواهد شد . خانه‌اى كه امام رضا عليه السّلام در آن رشد كرد ، عالىترين خانه در جهان اسلام بود ، چرا كه مركز تقوا و فضيلت روحانى خاص بود كه بهترين بشر و امام راستين و عادل در اسلام را تربيت كرد . گذشته از خانه ، محيط نيز نقش مهمى در تربيت شخص دارد و محيطى كه امام ( ع ) در آن بزرگ شد ، شامل بهترين مردان و دانشمندان بود كه زير نظر پدر بزرگوارش حضرت موسى بن جعفر عليه السّلام تحقيق مىكردند . تمام عوامل معنوى و وسايل تربيت عالى براى امام رضا عليه السّلام فراهم بود ، لذا او در داخل چنين چهار چوب فرهنگى درست مانند پدران بزرگوارش بزرگ شد .